Theo Koster

Voor mij is wat ik als de paradox van het leven ervaar, tevens hetgeen mij intens nieuwsgierig maakt. Harmonie, vertaald als aardig willen zijn en aardig gevonden willen worden, kan leiden tot wrijving en conflict. Groeien om te helen en groeien doet zeer. Veiligheid door risico's te nemen. Verbinden om vrij te laten. De intentie is voor mij essentieel terwijl ze tegelijkertijd niets zegt. Ik kan haar woorden geven. Woorden die kunnen scheiden en verbinden en vaak tekort lijken te schieten tot ik ontdekte dat woorden ook dát kunnen benoemen.

Die wijze van communicatie raakte me diep in het boek ‘geweldloze communicatie’ dat ik een aantal jaren geleden las. De rijkdom van zo communiceren leren benutten door bewustwording, oefenen, trainen is voor mij een wonder. In en voor mezelf én om het te delen met anderen.

Ik ben NMI mediator en beschouw bewust communiceren als basis voor het voorkomen en oplossen van conflicten. Vanuit het gemeenschapsleven heb ik veel ervaring opgedaan met groepsprocessen, besluitvorming en conflicten.

De communicatie en authenticiteit van het moment herbergen in mijn beleving een enorm potentieel. Dat aanboren in mezelf en anderen prikkelen dat op hun wijze ook te doen is een uitdaging voor mij. Omdat de wereld en de samenleving zonder schuld, schaamte en oordelen, in mijn beleving een stuk leefbaarder wordt. Met vaker een glimlach.

Voorts voed ik mij zelf met fietsen, dichten, dansles geven, biologisch tuinieren, mediteren en verwondering.