Column: nederigheid
|
Het is een woord dat mij niet erg aanspreekt. Een woord dat ik niet zo gauw zou gebruiken. Eigenlijk ook een woord dat geen heldere betekenis voor mij heeft. Opzoeken dus. Het stamt af van het woord nederig. Nederig, volgens Van Dale verouderd, betekent laag bij de grond, onaanzienlijk, gering, ootmoedig, persoon die bescheiden over zichzelf denkt. Nederigheid, aldus dezelfde Van Dale, bescheidenheid of ootmoedigheid. En ootmoedig: onderdanigheid of onderworpen nederigheid (tegenover God). Die toelichting roept allerlei ideeën en oordelen op. En toch past het woord mij.
Sinds enige tijd heb ik een tuin. Een tuin die heel anders was dan ik wilde. Dus, met hulp van een aantal vrienden, is de tuin in een paar weekenden omgetoverd en is nu mijn werkelijkheid geworden droom. Met alles mee gedaan. Uitgraven, spitten, zand en aarde kruien, graven, afvoeren, borders opsluiten, stenen sjouwen en bukken, veel bukken. Het sloopwerk ging snel enmakkelijk. Alhoewel: “Wil jij die struik echt weg hebben?Weet jij wat het is?” “Nee,maar ik vind hem niet mooi.”, was mijn antwoord. Na een aantal struiken en planten begon ik mij ongemakkelijk te voelen.Was ik niet wat te snel in het oordeel ‘niet mooi’? De struiken en planten waren nog maar net begonnen met hun groei en bloei.
Bij het afgraven kwamen de regenwormen in grote getale aan de oppervlakte. Brrr, enge glibberige beesten. Een vriend nam er een op z’n hand en zei met een stem vol bewondering “wat een prachtig diertje, hè.” Ik keek met een twijfelachtige blik naar de worm. “Weet jij hoe belangrijk zij zijn voor de tuin? Zij zorgen ervoor dat er lucht in de aarde is en daardoor is er leven in de tuin.” Natuurlijk wist ik dat wel, had ik nog wel een herinnering aan van de biologieles van vroeger,maar nu kwamhet ineens anders binnen.
De onvoorstelbare creativiteit, kracht en verscheidenheid van de natuur. Planten met wortels die je er zo uit kunt trekken, planten die hun wortels tot heel diep in de grond laten groeien en planten die van hun wortels een netwerk onder de grond maken. Het ‘scheldwoord’ onkruid voor een plant die wij niet in onze tuin willen. Onze tuinen die wij willen hebben zoals wij voor ogen hebben. Tuinen in de vorm van ons gezin, ons bedrijf, onze school, onze stad, ons land, ons continent.Wij bepalen wat onkruid is, welke planten: leesmensen, afspraken, voeding,medicijnen, spullen etc. er mogen zijn. Al het andere willen wij eigenlijk niet laten zijn. Meestal zelfs zonder ons af te vragen wat de functie, het nut of het plezier ervan zou kunnen zijn.Wat het ons zou kunnen opleveren om het te laten bestaan? Of sterker nog, ervan te genieten of het te gebruiken.
Nederigheid, letterlijk laag bij de grond zijn, bij de aarde en alles wat de aarde laat leven, groeien en bloeien is wat mij bevalt. Ik wil mij graag onderwerpen aan de kracht, creativiteit en verscheidenheid van de natuur. Dezelfde kracht, creativiteit en verscheidenheid die er in mensen en hun gedrag is. En ik wil onbescheiden zijn in het open staan voor andere dingen dan die waarvan ik meen dat zij in mijn tuintje thuis horen.
Inga Teekens uw reactie op deze column |
